Op pad met de langlaufskies en onderweg met een houthakker

Vandaag stond ik het teken van relaxen, alles mocht en niets moest. Nadat we uitgebreid ontbeten hadden, besloten we te gaan langlaufen.

Een aantal routes zijn hier in de omgeving uitgezet en één daarvan komt vlakbij ons huisje. We lopen naar de plek en klikken daar de latten onder de speciale schoenen, die we hebben meegekregen en al aan hebben.

De route is nog maar net begonnen en we moesten al onze eerste bocht naar links maken. Van langlaufen was nu nog geen spraken, we liepen er eigenlijk gewoon mee. Eenmaal de bocht door, ging de route rechtdoor en proberen we onze eigen tactiek uit. Verschillende stijlen hadden we al mogen zien en het leek ons echt eenvoudiger dan dat het was. 

Na een aantal minuten moesten we een doorgaande weg over, waarna de route verder ging. Heel verstandig hadden we voor een blauwe route gekozen, de beginners route. 

Gelukkig was het vrij rustig en konden we op het gemak deze sport proberen te beoefenen. Hoe verder weg we gingen, des te ‘makkelijker’ begon het te worden. Met heel veel trots, volgen we dan ook de route. 

We besloten niet de gehele route te volgen, aangezien we het inmiddels best warm hadden gekregen. Heel gecontroleerd draaiden we ons om en volgende we weer dezelfde route terug. Minder energie koste de terugroute, aangezien het langlaufen ons inmiddels wat beter af ging. Maar toen, toen kwam de helling waar we omhoog waren gegaan... Naar beneden was best wel even een dingetje, maar het is goedgekomen.

Het laatste stukje ging voorspoedig, zelfs het bochtje namen we nu met een glimlach op ons gezicht.

En ja, uiteraard hebben we dit geleerd met vallen en opstaan...

Na dit nieuwe avontuur moesten er nog wat boodschapjes voor de komende dagen worden ingeslagen. Een heerlijk wandelroute naar de supermarkt was het gevolg. De daarnaast gelegen souvenir winkel konden we uiteraard niet overslaan. Hier hebben we de felbegeerde .... mok gekocht, waaruit we al een aantal keer een bessensap, aangelengd met heet water, hebben mogen drinken. Je hoort deze niet zelf te kopen, maar alleen cadeau te krijgen. We hebben dus deze cadeau gedaan aan elkaar.

Nadat we terug waren, heerlijk even ontspannen met een grote mok thee in onze blokhut. Boekje lezend in de schommelstoel, helemaal fantastisch. Na het avondeten, trokken we weer genoeg warme kleding aan. 

Vanavond stond er een wandeling op het programma, ‘authentic berry tasting with a twist of aurora’, een kennismaking met verschillende soorten bessen, het eten van zalm met toast en het proeven van gerookt rendiervlees. Met oa onze reisleidster Babette gingen we op stap, de bossen in. 

In de bossen lag het café Elämänluukku en hiervan waren Markus en Keijo de trotse eigenaren van een oud houthakkershuisje. Keijo nam ons mee door de sneeuw en vertelde over de verschillende 8 seizoenen die ze hier in Finland kennen, de vele dieren die hier leven en het verschil wat ze kennen hier in temperatuur. 

Op een mooie grote open plek in het bos stopten we en liet hij ons de stilte en de omgeving in ons opnemen. Uiteraard gingen we ook vanavond niet op pad zonder een camera. We hadden de juiste lenzen bij ons om de mooi gevulde bomen met sneeuw, de lucht met sterren, de maan en ook het noorderlicht liet zicht zien. Echt geweldig!

Nadat we terug kwamen in de blokhut, stonden er nog een aantal lekkere hapjes op ons te wachten. Deze nuttigden we, terwijl Keijo zijn mooiste collectie foto’s met ons deelden welke hij in de verschillende seizoenen had gemaakt. Wat een geweldige omgeving is Finland.